Wczytuję dane...

Normy dla rękawic ochronnych. Część 1.

Normy dla rękawic ochronnych. Część 1.

EN ISO 21420:2020 

 

Norma EN 420 z roku 2003 została zastąpiona nową wersją w marcu 2020 roku, stając się standardem międzynarodowym jako norma EN ISO 21420: 2020 (tzw. norma podstawowa dla rękawic ochronnych). Norma ta na nowo określa ogólne wymagania i metody testowania dotyczące konstrukcji i budowy rękawic, bezpieczeństwa, wygody i skuteczności, a także oznakowania i informacji podawanych przez producenta, mających zastosowanie do wszystkich rękawic ochronnych. 

 

Co wprowadzono nowego: 

 

Rozszerzono stosowanie normy EN ISO 21420 dodatkowo o następujące typy produktów ochraniające dłonie i ręce: mitenek, uchwytów do garnków, ochraniaczy na ramiona. 

Wprowadzono następujące nowe wymogi: 

Nieszkodliwość: 

  1. Ograniczona zawartość Dimetyloformamid (DMF) - nie może przekraczać 1000 mg/kg. 
  2. Ograniczona zawartość Aromatycznych Wielopierścieniowych Węglowodorów (PAHs) w gumie lub tworzywach sztucznych - nie przekracza 1 mg/kg.

Właściwości elektrostatyczne: 

  • Dla stref ATEX: nowy piktogram do umieszczenia na rękawicach. Właściwości elektrostatyczne muszą być testowane zgodnie z normą EN 16350 (metoda testowa EN1149-2). 
  • Dla innych właściwości elektrostatycznych: Brak piktogramu. Należy zastosować metodę testową EN 1149-1 lub EN 1149-3. 

Rozmiary rękawic: Nie jest już wymagana minimalna długość.

Oznakowanie rękawic: dla lepszego zidentyfikowania partii produkcyjnych, rękawice muszą być opatrzone następującymi informacjami: 

  • data produkcji (przynajmniej miesiąc i rok),
  • data przydatności do użycia z odpowiednim piktogramem (w stosownych przypadkach).

Informacje umieszczone w instrukcji użytkowania: producent musi dostarczyć następujących informacji:

  • ochrona przed skażeniem;
  • ostrzeżenie dotyczące rękawic zawierających kauczuk naturalny; zakładanie, zdejmowanie i dopasowanie rękawic;
  • wygoda i higiena;
  • wykaz substancji mogących powodować alergie (innych niż guma). Ta lista nie jest już obowiązkowa w instrukcji użytkowania. 

Ważne: certyfikaty UE uzyskane na podstawie starej normy EN 420 są nadal ważne. 

 

Norma EN 388:2016 

 

Norma EN 388:2003 została zastąpiona nową normą EN 388:2016 (PN-EN 388:2017-02), która ma lepiej informować o przydatność rękawic ochronnych w określonych warunkach pracy. Nowa norma wnosi następujące zmiany: 

  • Do tej pory odporność na przecięcie mierzona była nożem okrągłym o stałym nacisku (tzw. Coup Test). Test ten nie do końca był obiektywny i mógł wypaczać wyniki w szczególności, jeśli materiał rękawicy powodował tępienie ostrza noża a tak działo się w przypadku, gdy zawierał włókna szklane lub metalowe. W takiej sytuacji testem odniesienia staje się norma EN ISO 13997, która przewiduje test wymiennym ostrzem o zmiennym nacisku (Tonodynamometer TDM-100). 
  • W związku z nowym w/w testem dodany został piąty znak (litera A, B, C, D, E lub F) pod piktogramem określający poziom ochrony przed przecięciem zgodnie z metodą ISO 13997. 
  • Jeśli w czasie testu materiał, z którego wykonana jest rękawica nie tępi ostrza noża, "Coup Test" pozostaje testem odniesienia. Istnieje jednak dobrowolna możliwość podania poziomu odporności zgodnie z normą ISO 13997. 
  • Badanie odporności na przetarcie wykonywane jest teraz nowym rodzajem papieru ściernego (Klingspor PL31B 180), który jest bardziej powtarzalny od dotychczas stosowanego. Nie pociąga to za sobą zmiany oznaczeń. 
  • Norma przewiduje badanie poziomu ochrony rękawicy przed uderzeniem wg normy EN 13594:2015. Jeśli rękawice zostały poddane badaniu i test został zaliczony pozytywnie to pod piktogramem pojawia się litera „P”. 

Poniżej porównanie „starego” oznaczenia oraz „nowego”. 

 

Norma EN ISO 374:2016 

 

Norma EN ISO 374-1:2016 wprowadza istotne zmiany w stosunku do poprzedniej normy z roku 2003: 

  • Zwiększenie ilości substancji testowych z 12 do 18. 

Lista 18-tu standardowo zdefiniowanych substancji chemicznych wg normy EN 374:2016 (dodano od M do T):

 

Kod literowy 

Substancja testowa 

Nr CAS 

Klasa 

A 

Metanol 

67-56-1 

Alkohol pierwszorzędowy 

B 

Aceton 

67-64-1 

Keton 

C 

Acetonitryl 

75-05-8 

Związek nitrylowy 

D 

Dwuchlorometan 

75-09-2 

Parafina chlorowana 

E 

Dwusiarczek węgla 

75-15-0 

Związek organiczny zawierający siarkę 

F 

Toluen 

108-88-3 

Węglowodór aromatyczny 

G 

Dwuetyloamina 

109-89-7 

Amina 

H 

Tetrahydrofuran 

109-99-9 

Związek heterocykliczny i eteru 

I 

Octan etylu 

141-78-6 

Ester 

J 

n-Heptan 

142-85-5 

Węglowodór nasycony 

K 

Wodorotlenek sodowy 40% 

1310-73-2 

Zasada nieorganiczna 

L 

Kwas siarkowy 96% 

7664-93-9 

Nieorganiczny kwas mineralny 

M 

Kwas azotowy 65% 

7697-37-2 

Nieorganiczny kwas mineralny 

N 

Kwas octowy 99% 

64-19-7 

Kwas organiczny 

O 

Roztwór amoniaku 30% 

1336-21-6 

Zasada organiczna 

P 

Nadtlenek wodoru 30% 

7722-84-1 

Nadtlenek 

S 

Kwas fluowodorowy 40% 

7664-39-3 

Nieorganiczny kwas mineralny 

T 

Formaldehyd 37% 

50-00-0 

Aldehyd 

 

Rezygnacja z klasyfikacji rękawic o ograniczonej ochronie chemicznej (znika piktogram ze szklaną zlewką). 

 

Podział rękawic na 3 typy

Typ 

Wymagania 

Znakowanie 

Typ A 

Czas przenikania min. 30 minut dla co najmniej 6 substancji z listy. 

Typ B 

Czas przenikania min. 30 minut dla co najmniej 3 substancji z listy.  

Typ C 

Czas przenikania min. 10 minut dla co najmniej 1 substancji z listy. 

 

  • Modyfikacja piktogramu - zamieszczanie różnej liczby liter w zależności od typu. 
  • Usunięcie odniesienia do ochrony przed mikroorganizmami. Ochronę przed mikroorganizmami reguluje obecnie część 5 normy, tj.: EN ISO 374-5:2015. 

 

Norma EN ISO 374-5: 2016 - Rękawice chroniące przed mikroorganizmami

 

Rękawice chroniące przed mikroorganizmami muszą przejść test odporności na przenikanie zgodnie z normą EN 374-2:2014. Ponadto dodana jest możliwość deklaracji ochrony przed wirusami, jeśli rękawice zostały przebadane zgodnie z ISO 16604:2004 (metoda B). 

 

Piktogram ochrona przed bakteriami i grzybami. 

Piktogram ochrona przed bakteriami i grzybami oraz dodatkowo przed wirusami. 

 

Norma EN 407 - Rękawice chroniące przed zagrożeniami termicznymi

 

Norma określa odporność termiczną rękawic ochronnych w przypadku oddziaływania wysokiej temperatury i/lub ognia. Rękawice chroniące przed gorącymi czynnikami to takie, które chronią ręce pracownika przed gorącem i/lub ogniem występującymi na stanowisku pracy w jednej lub kilku formach: 

  • ognia,  
  • ciepła kontaktowego,  
  • ciepła konwekcyjnego,  
  • ciepła promieniowania,  
  • drobnych rozprysków stopionych metali,  
  • dużych ilości stopionego metalu.  

Zgodnie z normą rękawice powinny spełniać wymagania ogólne oraz wymagania dotyczące odporności na ścieranie oraz wytrzymałości na rozdzieranie. Dla każdego z ww. parametrów określono cztery poziomy skuteczności, które określa się dla danego typu rękawic na podstawie wyników badań laboratoryjnych. W tabeli poniżej przedstawiono parametry i przyjęte dla nich poziomy skuteczności zgodnie z normą EN 407 odnośnie odporności na bezpośredni kontakt z gorącym przedmiotem. 

 

W przypadku rękawic chroniących przed czynnikami gorącymi w ich znakowaniu stosuje się znak graficzny przedstawiony na powyższym rysunku. Obok tego znaku jest podany numer normy tj. EN 407 wraz z sześcioma cyframi kodu odnoszącymi się do parametrów ochronnych. 

 

Norma EN 511:2009 - Rękawice chroniące przed zimnem 

 

Norma ta dotyczy wszystkich rękawic, które mają zapewnić ochronę rąk przed zimnem konwekcyjnym i kontaktowym do temperatury -50°C. Ochronę przed niskimi temperaturami wyraża piktogram z serią 3 poziomów ochrony, odnoszących się do określonych właściwości ochronnych. Wszystkie rękawice muszą osiągnąć co najmniej 1 poziom odporności na ścieranie i rozerwanie. 

 
 

Norma EN 16350:2014 - Rękawice ochronne. Właściwości elektrostatyczne

 

EN 16350:2014 jest pierwszą normą europejską określającą warunki badań i minimalne wymagania dotyczące właściwości elektrostatycznych rękawic ochronnych stosowanych w obszarach zagrożonych pożarem i wybuchem: 

  • Rezystancja skrośna musi być niższa niż 1,0 × 108 omów (Rv< 1,0 × 108 Ω).

 

UWAGA! Rękawice ochronne rozpraszające ładunek elektrostatyczny są skuteczne tylko przy uziemieniu użytkownika przez rezystancję mniejszą niż 108 omów. Dotychczasowa klasyfikacja odpowiadająca normie DIN EN 1149-1:2006 jest już nieaktualna, ponieważ zgodnie z nią test rezystancji powierzchniowej odzwierciedla jedynie przeniesienie ładunku na powierzchni materiału i nie jest wystarczający do zapewnienia skutecznej ochrony. Rękawice ochronne, które przeszły testy zgodne z normą DIN EN 16350:2014 z wynikiem pozytywnym, mogą być stosowane w obszarach zagrożonych pożarem i wybuchem (na przykład w rafineriach) i stanowią istotne ogniwo w łańcuchu uziemienia (rękawice – odzież ochronna – obuwie – ziemia). Rękawice ochronne testowane zgodnie z normą EN 16350:2014 mogą być używane do wszystkich zastosowań ochrony produktów ESD.  

Hit cenowy